Zażywasz "pierwiastek młodości"? Taki wchłania się najlepiej

Selen to mikroelement o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Chroni komórki przed wolnymi rodnikami, wspiera tarczycę i wzmacnia układ odpornościowy. Odgrywa kluczową rolę w zdrowym starzeniu się, dlatego nazywany jest "pierwiastkiem długowieczności". Dorosły człowiek potrzebuje jedynie 55 μg selenu dziennie, a kobiety w ciąży i karmiące piersią – 70 μg (według Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej).

Ponieważ organizm nie produkuje selenu, należy dostarczać go wraz z pożywieniem. Można uzyskać go z wielu źródeł żywności, np. ryby i owoce morza, mięso, jaja, orzechy brazylijskie, czy warzywa i zboża. W przypadku, gdy dieta nie pokrywa zapotrzebowania na selen, warto rozważyć suplementację. Jednak tylko po sprawdzeniu poziomu tego pierwiastka w organizmie i konsultacji z lekarzem.

Suplementacja na własną rękę może bowiem prowadzić do zatrucia spowodowanego nadmiarem selenu. Choć toksyczność selenu występuje rzadko, to jednak należy trzymać się zalecanej dziennej dawki 55 μg oraz maksymalnej dawki 400 μg.

W suplementach zwykle znajduje się 200 μg selenu, gdyż przyswajalność z tabletek jest niższa niż z naturalnych źródeł.

Selen w suplementach diety pochodzi z różnych źródeł, które dzielą się na organiczne i nieorganiczne. Główna różnica między nimi to łatwość przyswajania przez organizm. Organiczne formy selenu są dwukrotnie lepiej przyswajalne niż nieorganiczne. Jednak łatwiej też kumulują się w tkankach, a to zwiększa ryzyko przedawkowania w dłuższej perspektywie. Dlatego będą lepszym wyborem przede wszystkim do szybkiego uzupełniania niedoborów.

Do organicznych źródeł selenu należą drożdże wzbogacone selenem (Saccharomyces cerevisiae), które zawierają głównie selenometioninę i selenocysteinę. Te formy pierwiastka są najbardziej zbliżone do formy selenu występującej w pożywieniu. Uznaje się, że są lepiej przyswajalne przez organizm. Stanowią jedno z najskuteczniejszych źródeł tego pierwiastka w suplementach diety.

W suplementach używa się także L-selenometioniny, chociaż jej przyswajalność jest niższa. Innym organicznym źródłem może być też se-metyloselenocysteina, aminokwas wytwarzany przez rośliny rosnące w wodzie, zawierające nieorganiczne związki selenu.

Nieorganiczne źródła selenu w suplementach to przede wszystkim: selenian (IV) sodu i selenian (VI) sodu; przy czym najczęściej stosuje się pierwszy ze względu na lepszą przyswajalność. Związki nieorganiczne selenu częściej występują w preparatach wieloskładnikowych.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl